جستجو
Menu

دوچرخه سواری

دوچرخه سواری نام ورزشی است که آن را می توان به صورت تک نفره یا گروهی انجام داد. به دلیل کشش عضلات پا در این ورزش لازم است که دوچرخه سوار در حین مسابقه از استقامت خوبی برای طی کردن مسافت های نسبتا طولانی برخوردار باشد. از مهم ترين مسابقات دوچرخه سواری، میتوان از تور دو فرانس نام برد. یکی از ورزش هایی که با جرات می توان گفت بیشترین زیر مجموعه ها را دارد دوچرخه سواری است.


انواع رشته دوچرخه سواری

  • کوهستان
  • جاده
  • پیست
  • BMX
  • تریال

دوچرخه کوهستان

در چهار رشته زیر برگزار می شوند:

  1. کراس کانتری
    • مسابقات کراس کانتری در مسیرهای پر فراز و نشیب ( شامل سراشیبی های فنی، جاده های جنگلی، مسیرهای صخره ای و موانع مختلف) بین 5 تا 9 کیلومتر برگزار می شوند. این مسابقات بسته به رده سنی حدودا بین یک ساعت و 45 دقیقه تا 2 ساعت و 30 دقیقه به طول می انجامد. کراس کانتری یکی از رشته هایی است که در المپیک نیز از جایگاه خاصی برخوردار است.
  2. کراس کانتری ماراتن
    • رویداد ماراتن نوع طولانی تر کراس کانتری است که در مسیری به مسافت 60 الی 120 کیلومتر برگزار می شود. یک ویژگی خاص آن این است که رکابزنان همه رده های سنی اعم از علاقه مندان و رکابزنان حرفه ای همگی با هم به رقابت می پردازند. رویداد ماراتن در مناطق کوهستانی برگزار می شود. برخلاف رویداد کراس کانتری المپیکی، در رویداد ماراتن رکابزنان هرگز از یک نقطه دو بار عبور نمی کنند.
  3. دانهیل
    • دانهیل رقابتی است که با زمان گیری انجام می شود که در آن رکابزن می بایست گذرگاههای تکنیکی و سرعتی را با توالی خاصی طی نماید. شرکت کننده می بایست شجاعت و مهارت فنی در راندن دوچرخه را به طور همزمان دارا باشد. تا بتواند در مواجهه با ریشه های درختان، بخش های تپه مانند، دست اندازها، پرش ها ناگهانی و سایر موانع طبیعی در طول مسیر موفق باشد. سرعت رکابزنان در این رشته به حدود 80 کیلومتر بر ساعت در رده مردان و 70 کیلومتر بر ساعت در رده بانوان می رسد.
  4. فور کراس
    • در این رشته ( که عموما با علامت های 4-Coss و 4X نیز نشان داده می شود) چهار شرکت کننده با هم شروع به حرکت می کنند تا از پیستی که دارای بخش های پرشی و گوشه های برجسته است عبور کنند. این مسابقه بسیار سریع است ( بین 30 ثانیه تا یک دقیقه طول می کشد). در پایان برنده کسی است که پیش از سایرین به خط پایان برسد. مسابقات فور کراس شامل مراحل مقدماتی متعددی هستند.

دوچرخه جاده

در سه رشته زیر برگزار می شوند:

  1. استقامت جاده
    • درمسابقه استقامت جاده رکابزنان در قالب یک گروه شروع به حرکت کرده و در مسیرهایی که از نظر مسافت با هم متفاوت هستند، شروع به رقابت می کنند. رقابتهای استقامت جاده در اشکال گوناگونی از قبیل یک روزه، مسابقه در مسیر بسته (Circuit) و یا به صورت مرحله ای ( مانند تور دو فرانس و جیرو ایتالیا) برگزار می شوند. مسابقات استقامت جاده مهمترین مسابقات دوچرخه سواری در المپیک به شمار می آیند.
  2. تایم تریل انفرادی
    • این بخش از مسابقات جاده نیز در المپیک جایگاه ویژه ای دارد، تایم تریل انفرادی در مسیری به مسافت 40 تا 50 کیلومتر برگزار می گردد که طی آن رکابزنان به صورت انفرادی و با فاصله زمانی 1 الی 2 دقیقه شروع به حرکت نموده و در پایان هررکابزنی که در کمترین زمان به خط پایان برسد عنوان قهرمانی را به دست خواهد آورد.
  3. تایم تریل تیمی
    • این رویداد در مسابقات المپیک جایگاهی ندارد، ولی در تورهای مختلف به اجرا گذاشته می شود. قوانین آن مشابه تایم تریل انفرادی است ولی به صورت تیمی متشکل از حداقل 3 دوچرخه سوار و حداکثر 10 دوچرخه سوار برگزار می گردد. تفاوتی که تایم تریل تیمی با انفرادی دارد این است که در تایم تریل انفرادی رکابزنان مجاز نیستند پشت سر رکابزن دیگری حرکت کنند ولی در تایم تریل تیمی رکابزنان یک تیم می توانند براساس تاکتیکی که اتخاد می کنند با یکدیگر جا عوض کنند. این رویداد از سال 2012 با حضور 5 تا 6 رکابزن در هر تیم در مسابقات قهرمانی جهان برگزار خواهد شد.

دوچرخه پيست

مسابقات دوچرخه سواری پیست را می توان به سه خانواده تقسیم کرد:

  1. رویدادهای سرعت
    • اسپرینت
      • در مرحله انتخابی ماده اسپرینت یک دور متحرک تایم تریل 200 متر برگزارمی گردد. پس از آن رکابزنان در گروه های مختلف به صورت مسابقات رودررو دو نفره به مصاف هم می روند و 2 یا 3 بار مسابقه می دهند، که هر رکابزنی 2 بار از این 3 بار پیروز شود، برنده مسابقه خواهد بود. این رقابت به همین شکل ادامه می یابد تا دو نفر پایانی مسابقه فینال را انجام دهند و نفر قهرمان معرفی شود. اسپرینت یکی از مواد برگزار شده در المپیک ها است.
    • تیم اسپرینت
      • این رویداد تنها به صورت تیمی برگزار می شود. هر تیم متشکل از 3 رکابزن(برای بانوان 2 رکابزن) بوده و در 3 دور(برای بانوان 2 دور) هر دور به مسافت 200 متر برگزار می شود، مانند مسابقه اسپرنیت انفرادی، پس از اتمام مراحل مقدماتی و گروهی، دو تیم به دیدار نهایی راه یافته و برای تعیین قهرمان تلاش می کنند، تیم هایی که در مرحله نیمه نهایی شکست خورده اند برای کسب مقام سوم به مصاف یکدیگر خواهند رفت. این ماده نیز یکی از مواد پر طرفدار برگزار شده در المپیک به شمار می رود.
    • کیلومتر(500 متر برای بانوان)
      • این رویداد به صورت انفرادی برگزار می شود، پس از آنکه رکابزنان یک کیلومتر (500 متر برای بانوان) رکاب زدند زمان آنها محاسبه می شود. زمان گیری برای همه نفرات شرکت کننده به صورت انفرادی صورت می گیرد و در پایان رکابزنی که با کمترین زمان ممکن مسیر را به پایان برده است به عنوان قهرمان معرفی می شود. مسابقه یک کیلومتر در بازی های المپیک جایی ندارد.
    • کایرین
      • این ماده نیز که یکی از مواد برگزار شده در المپیک به شمار می رود برای اولین بار از ژاپن به جامعه دوچرخه سواری معرفی شد. بین 3 تا 7 رکابزن در این رشته پس از آنکه 1400 متر اول مسابقه را پشت سر یک موتور سیکلت طی نمودند مسافت 600 تا 700 متری پایان را با سرعت زیاد رکاب می زنند تا نفر برنده مشخص شود. لازم به ذکر است موتور سیکلت اشاره شده در طول 1400 متر اول سرعت خود را به طور تدریجی افزایش می دهد و تا 30 الی 50 کیلومت بر ساعت (25 الی 45 کیلومتر بر ساعت برای بانوان) می رساند و از مسیر مسابقه خارج می شود.
  2. رویدادهای نیمه استقامت
    • تعقیبی انفرادی
      • دراین ماده دو رکابزن به طور همزمان و به نحوی که هریک از آن ها در ی سوی پیست قرار دارند به مسافت به مسافت 4 کیلومتر ( برای بانوان 3 کیلومتر) شروع به رکاب زدن می نمایند. در نهایت برنده مسابقه کسی است که بتواند از حریف خود سبقت بگیرد یا با زمان کمتری مسافت مسابقه را به پایان برساند.
    • تعقیبی تیمی
      • در این ماده دو تیم متشکل از 4 رکابزن ( برای بانوان 3 رکابزن) از دو سوی مخالف پیست شروع به حرکت می نمایند و به مسافت 4 کیلومتر ( برای بانوان سه کیلومتر) به رقابت می پردازند. در نهایت برنده مسابقه تیمی است که بتواند از حریف سبقت بگیرد یا با زمان کمتری مسابقه را به پایان برساند.
    • دور امتیازی
      • تعدادی رکابزن ( که تعداد آن ها توسط برگزار کننده و با توجه به عرض پیست مشخص می شود) به طور همزمان شروع به رقابت می نمایند. در مسابقات قهرمانی جهان طول مسیر مسابقه 40 کیلومتر(برای بانوان 25 کیلومتر) است. در یک پیست 250 متری پس از طی هر 10 دوره مسابقه یک خط امتیازی تعبیه می شود که رکابزنان به ترتیب اولویت عبور از خط، امتیاز کسب می نمایند. در پایان رکابزنان برحسب امتیازات به دست آمده رده بندی می شوند.
    • مدیسون
      • حداکثر 18 تیم هریک متشکل از 2 رکابزن در این مسابقه شرکت می کنند. در حالی که یکی از رکابزنان هر تیم مسابقه می دهد نفر دیگر سرعت خود را کم می کند تا استراحت نماید. این دو نفر با همکاری یکدیگر از خطوط امتیازی میانی مسابقه عبور می کنند تا طول مسیر مسابقه که بین 25 تا 40 کیلومتر برای مردان است طی نمایند.
    • اسکرش
      • این ماده رقابتی است انفرادی بین 24 رکابزن که در مسیر 15 کیلومتری ( 10 کیلومتر برای بانوان) در پیست که نفر برنده به رکابزنی اطلاق می شود که زود تر از سایرین از خط پایان عبور کند.
  3. رویدادهای سرعتی- استقامتی
    • اومنیوم
      • این ماده نیز که یکی از مواد المپیکی رقابتهای پیست محسوب می شود، ترکیبی است از 6 ماده مختلف و در دو روز متوالی برگزار می شود. رده بندی نهایی آن از جمع کردن اعداد مربوط به رتبه هر دوچرخه سوار در جدول رده بندی هرکدام از این 6 ماده به دست می آید. نفر اول رکابزنی خواهد بود که کوچکترین عدد مجموع را داشته باشد.


  4. در زیر مواردی که در قالب اومنیوم برای مردان و بانوان برگزار می گردد لیست شده است:
    • مردان
      • یک دور محترک
      • دور امتیازی (30 کیلومتر)
      • دور حذفی ( که طی این مسابقه هر دور یک رکابزن حذف می شود تا در دور آخر یک رکابزن به عنوان برنده معرفی شود.)
      • تعقیبی تیمی ( کیلومتر)
      • اسکرش
      • یک کیلومتر تایم تریل


    • بانوان
      • یک دور متحرک
      • دور امتیازی (20 کیلومتر)
      • دور حذفی
      • تعقیبی انفرادی( 3 کیلومتر)
      • اسکرش
      • 500 متر تایم تریل



دوچرخه BMX

رشته BMX در دو بخش برگزار می شود:

  1. سوپر کراس
    • این بخش از رشته BMX که یکی از مواد برگزار شونده در رقابتهای المپیک است، در مسیر بسته ای به مسافت 350 متر برگزار می شود. هشت رکابزن بطور همزمان رقابت را از سطح شیبداری به ارتفاع هشت متر آغاز می کنند و در طول پیستی شامل؛ سطوح ناهموار، گوشه های منحنی شکل و بخش های صاف به رقابت می پردازند. این رقابت برای قهرمان شدن بسیاربا اهمیت است، زیرا هر رکابزن برای رسیدن به مراحل بالاتر مسابقات باید در هر مرحله جزء 4 نفر برتر باشد.
  2. آزاد
    • BMX آزاد در واقع پرش بر روی موانع و حرکات نمایشی است. این رقابت می تواند در مسیرصاف،سطح شیبدار و یا برروی موانع انجام شود. داوری این مسابقات براساس نحوه نمایش رکابزنان ( سختی، ابتکار و شیوه رکابزنی ) خواهد بود.

تریال

در این رشته رکابزنان می بایست از روی موانع، گروهی عبور کنند بدون اینکه چرخ های دوچرخه به زمین برخورد کند. در صورت برخورد با زمین امتیاز منفی برای آنها محسوب خواهد شد. رکابزنی که کمترین امتیاز منفی را داشته باشد برنده مسابقه است. ضمنا در این رشته زمان نقشی ندارد.



فواید دوچرخه سواری

وقتی به کم کردن وزن نگاه می کنیم ، خیلی کم پیش می آید که برنامه غذایی به طور دراز مدت جواب بدهد ، اما ورزش منظم همیشه جواب می دهد. هر نوع ورزش منظم دارای فایده است ، اما دوچرخه سواری مخصوصا خوب می باشد چون آسیب های کمتری در نتیجه انجام آن روی می دهد. دوچرخه سواری سوزاننده کالری عالی هم می باشد که فواید مختلفی دارد. طبق گفته بنیاد قلب بریتانیا ، دوچرخه سواری حداقل 20 مایل در هفته خطر ابتلا به بیماری قلبی کرونری را به کمتر از نصف در مقایسه با غیر دوچرخه سوارها کاهش می دهد. دوچرخه سواری با سرعت آرام 12 مایل در ساعت در جاده ای صاف 450 کیلو کالری در ساعت مصرف می کند. احساس جوانی هم در شما ایجاد می کند و استرس را می کاهد. همچنین ادعا می شود که دوچرخه سواری سرعت متابولیسم تان را تا ساعت ها پس از آن بالا می برد ، در نتیجه بدن تان حتی پس از ورزش هم به سوزاندن کالری ها ادامه می دهد. دوچرخه سواری عمدتا فعالیتی آئروبیک یا هوازی ( بجز زمانیکه از شیبی بالا می روید ) است. این امر برای ریه ها که برای ارسال بیشترین میزان اکسیژن به داخل بدن منبسط می شوند ، و قلب که برای انتقال این اکسیژن به تمام بدن ضربان سریع تری پیدا می کند ، مفید است. قلب و ریه هایی قوی اساس تناسب اندام عمومی می باشد. حتی با تنها چند مایل دوچرخه سواری ، ماهیچه هایتان از فواید آن بهره مند می شوند. عضلات اصلی که به هنگام دوچرخه سواری استفاده می شوند عضلات قسمت بالای ران ، عضلات پشتی و عضلات ساق پا هستند. انجام ورزش مواد معروف به اندروفین ها را به داخل جریان خون رها می کند.این مواد حس رضایت و خوشحالی را ایجاد می کنند ، در نتیجه به کاهش استرس کمک می کنند. به طور طبیعی اگر در محیطی مطبوع و دلپسند دوچرخه سواری کنید سطح رضایت شما حتی بیشتر هم خواهد شد.


  1. دوچرخه سواری و کاهش وزن
    • وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﮐﻢ ﮐﺮدن وزن ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ ، ﺧﯿﻠﯽ ﮐﻢ ﭘﯿﺶ ﻣﯽ آﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻏﺬاﯾﯽ ﺑﻪ طﻮر دراز ﻣﺪت ﺟﻮاب ﺑﺪھﺪ، اﻣﺎ ورزش ﻣﻨﻈﻢ ھﻤﯿﺸﻪ ﺟﻮاب ﻣﯽ دھﺪ. ھﺮ ﻧﻮع ورزش ﻣﻨﻈﻢ دارای ﻓﺎﯾﺪه اﺳﺖ ، اﻣﺎ یکی از مزایای دوﭼﺮﺧﻪ ﺳﻮاری نسبت به سایر ورزش ها این است که خطر مصدومیت در آن کم است.
  2. میزان مصرف کالری در حین دوچرخه سواری
    • دوﭼﺮﺧﻪ ﺳﻮاری ﺳﻮزاﻧﻨﺪه ﮐﺎﻟﺮی ﻋﺎﻟﯽ ھﻢ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻓﻮاﯾﺪ ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ دارد. طﺒﻖ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻨﯿﺎد ﻗﻠﺐ ﺑﺮﯾﺘﺎﻧﯿﺎ ، دوﭼﺮﺧﻪ ﺳﻮاری ﺣﺪاﻗﻞ 20 ﻣﺎﯾﻞ (32 کیلومتر ) در ھﻔﺘﻪ ﺧﻄﺮ اﺑﺘﻼ ﺑﻪ ﺑﯿﻤﺎری ﻗﻠﺒﯽ ﮐﺮوﻧﺮی را ﺑﻪ ﮐﻤﺘﺮ از ﻧﺼﻒ در ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﺑﺎ ﻏﯿﺮ دوﭼﺮﺧﻪ ﺳﻮارھﺎ ﮐﺎھﺶ ﻣﯽ دھﺪ. دوﭼﺮﺧﻪ ﺳﻮاری ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ آرام 12 ﻣﺎﯾﻞ در ﺳﺎﻋﺖ ( 19.5 کیلومتر در ساعت ) در ﺟﺎده ای ﺻﺎف 450 ﮐﯿﻠﻮ ﮐﺎﻟﺮی در ﺳﺎﻋﺖ ﻣﺼﺮف ﻣﯽ ﮐﻨﺪ.
  3. افزایش متابولیسم با دوچرخه سواری
    • ھﻤﭽﻨﯿﻦ دوﭼﺮﺧﻪ ﺳﻮاری ﺳﺮﻋﺖ ﻣﺘﺎﺑﻮﻟﯿﺴﻢ ﺗﺎن را ﺗﺎ ﺳﺎﻋﺖ ھﺎ ﭘﺲ از آن ﺑﺎﻻ ﻣﯽ ﺑﺮد، در ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺑﺪن ﺗﺎن ﺣﺘﯽ ﭘﺲ از ورزش ھﻢ ﺑﻪ ﺳﻮزاﻧﺪن ﮐﺎﻟﺮی ھﺎ اداﻣﻪ ﻣﯽ دھﺪ. دوﭼﺮﺧﻪ ﺳﻮاری ﻋﻤﺪﺗﺎ ﻓﻌﺎﻟﯿﺘﯽ آﺋﺮوﺑﯿﮏ ﯾﺎ ھﻮازی ( ﺑﺠﺰ زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ از ﺷﯿﺒﯽ ﺑﺎﻻ ﻣﯽ روﯾﺪ ) اﺳﺖ. اﯾﻦ اﻣﺮ ﺑﺮای رﯾﻪ ھﺎ ﮐﻪ ﺑﺮای ارﺳﺎل ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ ﻣﯿﺰان اﮐﺴﯿﮋن ﺑﻪ داﺧﻞ ﺑﺪن ﻣﻨﺒﺴﻂ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ، و ﻗﻠﺐ ﮐﻪ ﺑﺮای اﻧﺘﻘﺎل اﯾﻦ اﮐﺴﯿﮋن ﺑﻪ ﺗﻤﺎم ﺑﺪن ﺿﺮﺑﺎن ﺳﺮﯾﻊ ﺗﺮی ﭘﯿﺪا ﻣﯽ ﮐﻨﺪ، ﻣﻔﯿﺪ اﺳﺖ. ﻗﻠﺐ و رﯾﻪ ھﺎﯾﯽ ﻗﻮی اﺳﺎس ﺗﻨﺎﺳﺐ اﻧﺪام ﻋﻤﻮﻣﯽ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ. کدام ماهیچه ها با دوچرخه سواری تقویت می شوند. ﺣﺘﯽ ﺑﺎ تنهاﭼﻨﺪ ﻣﺎﯾﻞ دوﭼﺮﺧﻪ ﺳﻮاری، ﻣﺎھﯿﭽﻪ ھﺎﯾﺘﺎن از ﻓﻮاﯾﺪ آن ﺑﮫﺮه ﻣﻨﺪ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ. ﻋﻀﻼت اﺻﻠﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ھﻨﮕﺎم دوﭼﺮﺧﻪ ﺳﻮاری اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ﻋﻀﻼت ﻗﺴﻤﺖ ﺑﺎﻻی ران ، ﻋﻀﻼت پشت ران و ﻋﻀﻼت ﺳﺎق ﭘﺎ ھﺴﺘﻨﺪ. علاوه بر عضلات ذکر شده دوچرخه سواری سبب تقویت مهمترین عضله بدن یعنی قلب می شود.
  4. تاثیر دوچرخه سواری در روحیه فرد
    • اﻧﺠﺎم ورزش ﻣﻮادی ﻣﻌﺮوف ﺑﻪ اﻧﺪروﻓﯿﻦ ھﺎ را ﺑﻪ داﺧﻞ ﺟﺮﯾﺎن ﺧﻮن رھﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. اﯾﻦ ﻣﻮاد ﺣﺲ رﺿﺎﯾﺖ و ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ را شما اﯾﺠﺎد ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ، در ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺑﻪ ﮐﺎھﺶ اﺳﺘﺮس و فشار های عصبی ﮐﻤﮏ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ. ﺑﻪ طﻮر طﺒﯿﻌﯽ اﮔﺮ در ﻣﺤﯿﻄﯽ ﻣﻄﺒﻮع و دﻟﭙﺴﻨﺪ دوﭼﺮﺧﻪ ﺳﻮاری ﮐﻨﯿﺪ ﺳﻄﺢ رﺿﺎﯾﺖ ﺷﻤﺎ ﺣﺘﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ھﻢ ﺧﻮاھﺪ ﺷﺪ.
  5. تقویت سیستم قلب و عروق
    • دوچرخه سواری یک تمرین و ورزش هوازی است که به استقامت قلب و عروق کمک می کند. بیشتر فعالیتهای ورزشی که دارای ضربه های موزون و هماهنگ هستند مانند دویدن و دوچرخه سواری، می توانند منجر به کارآیی منظم سیستم قلبی و تنفسی شوند. طبق گفته بنیاد قلب بریتانیا ، دوچرخه سواری حداقل 20 مایل در هفته خطر ابتلا به بیماری قلبی کرونری را به کمتر از نصف در مقایسه با غیر دوچرخه سوارها کاهش می دهد.
  6. کاهش استرس و بهبود شرایط روحی
    • انجام ورزش مواد معروف به اندروفین ها را به داخل جریان خون رها می کند.این مواد حس رضایت و خوشحالی را ایجاد می کنند ، در نتیجه به کاهش استرس کمک می کنند. به طور طبیعی اگر در محیطی مطبوع و دلپسند دوچرخه سواری کنید سطح رضایت شما حتی بیشتر هم خواهد شد.