جستجو
Menu

Enter Title

والیبال

والیبال یک بازی پیچیده است که از تکنیکهای تازه تشکیل شده است. در این بازی به توپ در ارتفاعی بیش از 3 متر ضربه زده می شود و این توپ کمتر از 0/5 ثانیه به مدافع داخل زمین می رسد. این بدان معناست که مدافع داخل زمین باید در جای مناسبی جاگیری کرده باشد و کاملاً آماده دریافت توپ باشد و در حالی که کمتر از یک چشم به هم زدن فرصت دارد، توپ را کنترل و هدایت نماید. والیبال بازی ای است که بر پایه ارسالهای دقیق و جلوگیری از برخورد توپ با زمین استوار می باشد، و این مستلزم جابجایی های دقیق و سریع و متعادل می باشد. یک تیم می تواند در زمین خود 3 بار با توپ تماس داشته باشد. الگوی رایج ارسال با ساعد، پاس دادن با پنجه و آبشار زدن است. توپ با زدنِ سرویس وارد زمین می شود. تیم ها می توانند با انجام دفاع روی تور در برابر آبشارحریف، جلوی توپ را هنگام عبور از روی تور بگیرند. تماس با توپ در دفاع روی تور که منجر به ورود توپ به زمین مدافع می شود، به عنوان یکی از 3 تماس مجاز تیم محسوب نمی شود. در هر تیم والیبال 6 بازیکن در زمین حضور دارند و در زمانی که وظیفه زدن سرویس از تیم مقابل به آنها منتقل می شود، یک منطقه در جهت حرکت عقربه های ساعت می چرخند. همواره 3 بازیکن در خط جلو و 3 بازیکن در خط عقب وجود دارند. فقط سه بازیکنی که در خط جلو حضور دارند می توانند جهش کنند و از نزدیک تور آبشار بزنند و یا در دفاع روی تور حضور یابند. بازیکنان خط عقب فقط در زمانی توپی را که بالاتر از تور قرار دارد آبشار بزنند که از پشت خط حمله (که به عنوان خط 3 متر یا یک سوم شناخته می شود) جهش کنند. این خط، زمین را به دو قسمت جلو و عقب تقسیم می کند. والیبال اکنون آنقدر توسعه یافته که وظایف هر یک از بازیکنان کاملاً تخصصی شده است. اکثر تیم ها از این چیدمان بازی را آغاز می کنند: یک پاسور، دو دافع میانی در قطر هم، دو دریافت کننده- مهاجم در قطر هم، یک مهاجم قهار که توانایی حمله از پشت خط 3 متر (یا یک سوم) را دارد که در قطر پاسور قرار می گیرد.

واژه‌شناسی

اصطلاح والیبال (به انگلیسی: Volleyball) از ترکیب دو بخش والی (به انگلیسی: Volley) به معنای رگبار یا شلیک به‌طور دسته‌جمعی و بال (به انگلیسی: Ball) به معنای توپ و گلوله ایجاد شده است. درگذشته، و در زمان ابداع والیبال توسط ویلیام جی. مورگان، او نام این بازی را مینتونت (به انگلیسی: Mintonette) نامید که حداقل اصطکاک میان اعضای دو تیم ایجاد شود. بعدها، زمانی که آلفرد اس. هالستد مشغول تماشای این ورزش بود، نام آن را به «والیبال» تغییر داد که به دلیل حرکت این بازی که همانند «رگبار توپ» در امتداد زمین و از بالای تور است، بود.

پیشینه

بازی والیبال، در اصل به نام مینتونت، در سال ۱۸۹۵ (میلادی) توسط ویلیام مورگان پس از گذشت چهار سال از اختراع بسکتبال، ابداع شد. مورگان فارغ‌التحصیل کالج اسپرینگفیلد ماساچوست، والیبال را با ترکیبی از بسکتبال، بیس بال، تنیس و هندبال طراحی کرد. اولین تور والیبال، که قرض گرفته‌شده از ورزش تنیس بود، فقط کمتر از ۱ متر (۳ فوت) ارتفاع داشت. در ۷ ژوئیه ۱۸۹۶ (میلادی)، اولین بازی رقابتی والیبال انجام شد. کارگران انجمن مسیحیان مردان جوان (YMCA)، بازی را از هولیوک، ماساچوست به مدارس میسیونری آمریکا در آسیا بردند. والیبال به سرعت در آسیا به ورزش بسیار محبوب تبدیل شد و به‌عنوان ورزشی از بازی‌های شرقی در اوایل سال ۱۹۱۳ (میلادی) تبدیل شد. والیبال هم‌چنین در روسیه نیز محبوب شد. هنگامی که رقابت‌های بین‌المللی به طور منظم در سال ۱۹۵۰ (میلادی) آغاز شد، روسیه تیم برجسته‌ای از این رقابت‌ها بود. در طول جنگ جهانی اول، نیروهای ایالات متحده، والیبال را به اروپا معرفی کردند. در سال ۱۹۱۶، انجمن مسیحیان مردان جوان که دانش‌آموزان کالج اسپرینگفیلد ماساچوست بودند، موفق به القای انجمن ورزشی قدرتمندی در دانشگاه شدند که به انتشار قوانین و مجموعه‌ای از مقالات مرتبط با والیبال می‌پرداخت، و کمک قابل توجهی به رشد سریع والیبال در میان دانشجویان جوان دانشگاه می‌کرد. در سال ۱۹۱۸، تعداد بازیکنان هر تیم از نه نفر به شش نفر محدود شد، و هم‌چنین در سال ۱۹۲۲، تعداد مجاز برای بازی با توپ در طرف به حداکثر سه عدد تغییر کرد. در طول سال‌های بعد مشخص شد که قوانین استاندارد برای مسابقات بازی مورد نیاز است، و در نتیجه در سال ۱۹۲۸ (میلادی) سازمان انجمن والیبال ایالات متحده (USVBA) تشکیل شد. تا اوایل ۱۹۳۰ (میلادی)، والیبال بیشتر یک بازی برای گذراندن اوقات فراغت و تفریح و سرگرمی بود، و فقط چند فعالیت در محدودهٔ رقابت‌های بین‌المللی وجود دارد. هم‌چنین قوانین مختلفی از این بازی در قسمت‌های مختلف جهان وجود داشت. با این حال، بسیاری از کشورها در مسابقات قهرمانی ملی به رقابت با یکدیگر می‌پرداختند (به‌عنوان مثال در شرق اروپا که بازی به سطح استاندارد قابل توجهی رسیده بود). دو سال بعد از ایجاد سازمان انجمن والیبال که بعدها به والیبال آمریکا تغییر نام کرد، اولین بازی والیبال ساحلی دو نفره در جهان برگزار شد؛ که باعث به وجود آمدن انجمن والیبال ساحلی در سال ۱۹۶۵ (میلادی) در کالیفرنیا شد. قبل از آن، در سال ۱۹۴۷ (میلادی) فدراسیون بین‌المللی والیبال یا به اختصار اف‌آی‌وی‌بی (FIVB) تأسیس شد. بازیکنان حرفه‌ای نیز تحت نظارت والیبال حرفه‌ای آمریکا (AVP) در سال ۱۹۸۳ (میلادی) درآمدند. در طول بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴، ورزشکاران مرد و زن آمریکایی مدال طلا و نقره مسابقات والیبال داخل سالنی را کسب کردند. سپس در سال ۱۹۹۶ (میلادی)، والیبال ساحلی دو نفره رسماً وارد بازی‌های المپیک شد.

قوانین

کاراته یک هنر رزمی است اما مانند خیلی دیگر از هنرهای رزمی بصوت یک ورزش هم تمرین می شود و مسابقات بین المللی دارد. این مسابقات زیر نظر فدراسیون جهانی کاراته WKF برگزار می شوند. فدراسیون جهانی سال ها است که برای راهیابی کاراته به بازیهای المپیک تلاش می کند. یکی از راههایی که به افزایش تماشاگران مسابقات کاراته منجر خواهد شد ساده و قابل فهم شدن قوانین مسابقات برای مخاطبین و تماشاگران عام است. چندی پیش فدراسیون جهانی یک راهنمای تصویری منتشر کرد که به زبان ساده قوانین اصلی مسابقات کاراته را شرح می دهد و می تواند یک راهنمای ساده برای علاقمندان مسابقات کاراته باشد.

زمین بازی

اندازه رسمی کل زمین والیبال، 9 متر در عرض و 18 متر در طول می باشد که توسط تور به دو قسمت مربع شکل و مساوی تقسیم می شود. یک خط حمله به فاصله 3 متر از خط مرکزی و به موازات آن در هر دو طرف قرار دارد. شکل زیر نمای بالایی زمین والیبال و فضای کناری آن را به همراه فواصل بین خطوط نشان می دهد:



تور

طول تور نباید از 9/5 متر، کمتر و پهنای آن هم زمانی که کاملاً کشیده می شود باید 1 متر باشد. ارتفاع تور در زمانی که از مرکز زمین اندازه گیری می شود، برای مردان 2/43 متر و برای زنان 2/24 متر باشد. یک پوشش از جنس کتان سفید با عرض 7 سانتی متر در سراسر بالای تور و با عرض 5 سانتی متر در سراسر پایین تور وجود دارد.

مناطق بازی

در زمین والیبال 6 منطقه وجود دارد و هر بازیکن در یک منطقه قرار می گیرد. مناطق 1 و 4؛ 3 و 6؛ و 2 و 5 در اصطلاح قطر هم هستند. سمت راست خط عقب: منطقه 1؛ وسط خط عقب: منطقه 6؛ سمت چپ خط عقب: منطقه 5. سمت چپ خط جلو: منطقه 4؛ وسط خط جلو: منطقه 3؛ سمت راست خط جلو: 2. بازیکنان تیم قبل از زده شدن سرویس باید در مناطق درست خود قرار گرفته باشند. پس از آنکه سرویس زده شد بازیکنان می توانند در زمین جابجا شوند، اما بازیکنان خط عقب نمی توانند برای دفاع روی تور و یا آبشار به خط جلو بیایند.

چرخش در زمین

هر یک از 6 بازیکن بعد از آنکه وظیفه زدن سرویس از تیم مقابل به آنها منتقل شد باید یک منطقه در جهت حرکت عقربه های ساعت بچرخند، بازیکن منطقه 2 به منطقه 1 رفته و وظیفه زدن سرویس بر عهده او خواهد بود. این چرخش، کلید تاکتیک های والیبال می باشد. مثلاً نمی توان همواره بهترین مهاجم و مدافع روی تور را در جلوی خط نگهداشت و بهترین مدافعین داخل زمین و دریافت کننده های سرویس را در عقب.

خطاهای بازی

طبق قانون فدراسیون جهانی والیبال (FIVB) هر چهار سال یک بار پس از برگزاری المپیک، قوانین داوری از سوی فدراسیون جهانی تغییر می کند. این تغییرات در درجه اول، شامل دریافت اول می شود. دریافت اولِ سرویس در گذشته، بگونه ای بود که با پنجه انجام نمی شد و بازیکنان با حرکت ساعد اقدام به دریافت اول می کردند اما با توجه به قوانین جدید این دریافت می تواند با ساعد یا پنجه انجام شود. البته در چنین شرایطی پنجه نباید خطای2 ضرب داشته باشد.دومین تغییر قوانین در خصوص استتار از سرویس است، این مسئله هم اکنون در اکثر مسابقات انجام می شود، در گذشته اصل بر این بود که توپ سرویس باید دیده شود، اما در قانون جدید علاوه بر توپ، سرویس زننده هم باید در زمان سرویس دیده شود و قابل رویت باشد. مقررات تغییر یافته بعدی از سوی فدراسیون جهانی مربوط به 2 بازیکن لیبرو می شود، یعنی در صورتی که لیبرو از بازی اخراج شود مربی تیم می تواند یک بازیکنی که در آن زمان در داخل زمین نیست را به عنوان لیبروی جدید معرفی کند، اگر هم در ترکیب تیم، 2 لیبرو حضور داشته باشد طبق روال عادی از لیبرو ذخیره استفاده می شود. بُعد دیگر این تغییرات در خصوص اخطارهای کارت زرد و قرمز است، از این پس مثل گذشته کارتهای زرد امتیازی را در پی نخواهد داشت و فقط یک اخطار تلقی می شود، اما کارت قرمز یک امتیاز را در پی دارد، یعنی اگر بازیکنی در طول بازی کارت قرمز بگیرد یک امتیاز به حریف داده می شود. از این پس اگر داوران بخواهند برای یک سِت کامل بازیکن را از زمین اخراج کنند باید یک کارت زرد و قرمز نشان دهند. اگر سر داور بخواهد برای کل بازی، والیبالیست را اخراج کند باید 2 کارت قرمز را به بازیکن متخلف و مورد نظر نشان دهد.

  • خطای 8 ثانیه: سرویس زننده پس از سوت داور 8 ثانیه وقت دارد سرویس بزند.
  • خطای خط: اگر سرویس زننده در موقع سرویس پایش روی خط باشد خطا محسوب می شود.
  • عبور از خط وسط زمین: عبور دست و بدن بازیکن از خط وسط زمین خطا محسوب نمی شود. فقط عبور کامل پا (کف پا) از خط وسط زمین خطا محسوب می شود.
  • خطای تور: برخورد بازیکن به تور والیبال به هر شکل خطا محسوب نمی شود به جز ۷ سانتی متر بالای تور (نوار بالای تور) و کمک گرفتن از تور که خطا محسوب می شود.
  • خطای 2 ضرب: اگر یک بازیکن 2 بار پی در پی به توپ ضربه بزند.
  • خطای 4 ضرب: اگر تیمی بیش از 3 بار به توپ ضربه بزند.
  • خطای حمل: اگر توپ روی دست بازیکن مکث داشته باشد.
  • خطای ارنج: به ترتیب قرار نگرفتن بازیکنان در زمین.

زدن سرویس

سرویس ضربه ای است که توسط یک بازیکن و با یک دست درمحل مخصوص زده میشود تا بازی شروع شود.


  • شرایط اجرای سرویس
    • ضربه پس ازسوت داور اجرا شود - ضربه با یک دست زده شود.
    • خطاهای سرویس هنگام اجرای سرویس صورت نگیرد.

انواع سرویس

سرویس ها را می توان ازجهات مختلف تقسیم بندی نمود ولی رایج ترین نوع تقسیم بندی به قرارزیراست: سرویس ساده روبه تور؛ سرویس ساده پهلو به تو؛ سرویس تنیسی روبه تور؛ سرویس تنیسی پهلو به تور؛ سرویس ژاپنی؛ سرویس چکشی یا موجی؛ سرویس چکشی یاموجی همرا با پرش. به این دو مورد ساده توجه کنید که:
الف – درمحل سرویس واقع درپشت خط انتهایی زمین (9 متر عرضی ) بین دوخط کوتاه مشخص شده (20 سانتیمتری)؛ سرویس زن مجاز است تاجایی که منطقه آزاد سرویس نامیده میشود از خط انتهایی دور شده و از تور فاصله بگیرد.
ب – برای افراد راست دست: پاها تقریبا به اندازه عرض شانه هاباز؛ پای چپ به اندازه یک گام کوتاه درجلو؛ روبه تور سرویس که شروع بازی برای گرفتن یک امتیاز است یکی از مهمترین قسمتهای یک بازی است. از آنجا که یک سرویس خوب باعث تدارک حمله ضعیف برای تیم مقابل است و در نهایت گرفتن یک امتیاز برای تیم خودمان. معمولا سعی میشود سرویس بگونه ای زده شود که خود شروع حمله ای برای تیم باشد. بطور معمول سرویس را به چهار دسته تقسیم میکنیم.

  • سرویس ساده
  • سرویس آرام (چکشی )
    • آماده شدن برای سرویس:
      ۱-۱ : مراحل ابتدایی برای آماده شدن در زدن یک سرویس باید در همه سرویس ها یکی باشد. این حرکات باعث اعتماد به نفس و تنظیم بدن برای یک سرویس خوب است.
      ۲-۱ : پاها باز به اندازه عرض شانه و یک پا عقب قرار میگیرد و پای جلو به سمت تور
      ۳-۱ : شانه ها صاف و شانه ای که ضربه نمی زند جلوتر و به سمت تور باشد
      ۴-۱ : به جایی از زمین که میخواهیم توپ برود دقت کرده و جایی که میخواهیم به توپ ضربه بزنیم را تجسم میکنیم.
    • ۲- بالا انداختن توپ :
      ۱-۲ : توپ را به بالا پرتاب میکنیم
      ۲-۲ : میزان پرتاب متناسب با طول دست باشد و هم راستا با کتف ضربه زننده مقداری عقب تر
      ۳-۲ : همزمان با پرتاب توپ به بالا پا مقداری به عقب میرود. (در صورتیکه بخواهیم قدرت بیشتری روی توپ اعمال کنیم).
      ۴-۲ : کف دست صاف و سفت ولی صاعد و آرنج و بازو را راحت قرار میدهیم که بتوان میزان ضربه به توپ را تنظیم کرد.
    • ۳- ضربه به توپ :
      ۱-۳ : برای ضربه دست را به کمک بازو و آرنج و صاعد به سمت توپ میبریم
      ۲-۳ : وقتی که دست در حال صاف شدن است با مچ به قسمت وسط توپ ضربه میزنیم.
      ۳-۳ : انگشتان دست برای هدایت و کنترل بهتر توپ در بالای توپ قرار میگیرند.
      4-۳ : قدرت ضربه به توپ به ترتیب از پشت به کمر، شانه ها و آرنج و در آخر به دست منتقل میشود.
    • ۴-بعد از ضربه :
      ۱-۴ : بعد از ضربه کل بدن به سمت جلو متمایل میشود. در سرویس آرام کتف در حالت موازی با زمین قفل می شود. ولی در سرویسی که توپ حالت چرخشی دارد. دست تا پایین حرکت می کند.
  • سرویس پرشی
    • به اندازه سه ۳ گام بلند (یا بیشتر) از خط انتهایی زمین فاصله میگیریم.
    • برای حرکت، یک گام بلند با پای چپ به جلو میگذاریم.
    • هنگام گام دوم توپ را به هوا پرتاب میکنیم. سعی شود هنگام پرتاب توپ توپ را به حالت دورانی یا چرخان به جلو پرتاب کنیم که هنگام ضربه زدن به توپ چرخش توپ به سمت جلو بیشتر باشد مانند حالت آبشار.
    • گام سوم را برمیداریم پای راست را به پشت پای چپ قرار میدهیم و می پریم. سع شود حین پرش تعادل حفظ شده و پرش مناسبی داشته باشیم تا به توپ رسیده و ضربه بزنیم (تنظیم پاها بسته به چپ را راست دست بودن بازیکن است).
    • با مچ دست به وسط توپ ضربه میزنیم و با انگشتان به بالای توپ، که توپ حالت چرخش به جلو داشته باشد.
    • بعد از زدن ضربه روی خط یا درون زمین فرود می آییم.